Wapen van de familie Bentein-Debaere in heraldische kleuren

Familiewebstek - Site Web de la famille - Family Website

Bentein - Debaere



Blogs

Er was eens een tafellamp ...

Gisteren heb ik even Mr. Murphy ontmoet. 't Was geen prettig weerzien, helaas. Het relaas ...

Het tafellampje van mijn moeder zaliger (zie de foto), een schattig dingetje dat net op de hoek van de muziekkast in de living past en perfect samengaat met het interieur, had het opgegeven. Even verduidelijken: de schakelaar deed het niet meer. Gezien dat soort schakelaars, die in de fabriek zijn gemonteerd, niet meer kunnen geopend worden zonder ze volledig kapot te hakken zat er dus niets anders op dan een nieuwe schakelaar te kopen en te installeren. Geen groot werk ... dacht ik.

 

tafellamp van moeder zaliger

 

Ik had het werk goed voorbereid, dus al het nodige materiaal was aanwezig: kniptang om de elektrische draden door te knippen rond de schakelaar, mes en striptang om de draden te strippen, setje kleine schoevendraaiers om de nieuwe schakelaar te monteren. Dat ik dat werk goed voorbereid is te verklaren doordat mijn gereedschap op zolder ligt, twee verdiepingen hoger. 't Wel gezond de trap te doen, maar laten we niet overdrijven, hé.

Het doorknippen van de elektrische draadjes en het strippen van de uiteinden ervan ging probleemloos. Probleem nummer 1 begon met het openen van de nieuwe schakelaar. Dat setje kleine schroevendraaiers was niet opgewassen tegen de kracht waarmee de vijsjes van de schakelaar waren vastgezet. Blijkbaar gebruiken ze serieus zwaar hydraulisch aangedreven gereedschap in de fabriek bij de montage van de schakelaartjes, want ik moest dus twee verdiepingen hoog een zwaardere schroevendraaier halen. Maar ja, 't is goed voor de gezondheid. Eenmaal de schakelaar geopend ging het bedraden ervan relatief vlot (de ogen worden wat ouder, de schroefjes zijn kleiner, vandaar "relatief").

En wat doet een goede technicus na zijn herstelling? Testen, ja. Dus test ik de tafellamp met het dichtst bijzijnde stopcontact, en ja hoor, ze werkt. Tevreden verschuif ik de zware muziekkast, leg het verlengsnoer erachter en zet ik de tafellamp terug op haar plaats. Als kers op de taart steek ik de tafellamp aan: ... niets, nada, noppes ... Of in het Latijn: non fiat lux [er weze geen licht].

Allez zeg, wat is er nu aan de hand? Draadje losgekomen? Ik keer terug op mijn stappen; wat is het laatste dat ik heb gedaan? Juist, de schakelaar bedraad. Dus open ik de schakelaar opnieuw. De schroeven gaan er nu al wat vlotter uit. Niets verdacht te zien in de schakelaar. Er zit niets anders op dan de elektrische bedrading te testen. Hop, weer twee verdiepingen omhoog en omlaag om mijn multimeter te halen. Maar ja, 't is goed voor de gezondheid. De multimeter geeft aan dat de schakelaar dik in orde is, maar dat de lamp nu defect is. En je raadt nooit waar de reservelampen zich bevinden. Op zolder, natuurlijk. Hop, weer twee verdiepingen omhoog en omlaag om een reservelamp te halen. Maar ja, hijg, 't is goed voor de gezondheid. Voor alle zekerheid meet ik de reservelamp door met de multimeter; met alle Chinezen maar niet met den dezen! De reservelamp is in orde en dus draai ik hem in de tafellamp. Ik test de tafellamp in het dichtst bijzijnde stopcontact en ... weer noppes.

Komaan hé jongens, wat kan er nu nog verkeerd zijn? De reservelamp en de schakelaar zijn getest en in orde, dus rest er enkel nog de elektrische bedrading zelf en de lampfitting. Bon, dan maar de volledige tafellamp uit elkaar halen. Daarvoor heb ik een tang en verstelbare sleutel nodig. Hop, weer twee verdiepingen omhoog en omlaag om het gereedschap te halen. Maar ja, hijg, hijg, 't is goed voor de gezondheid. Enkele minuten later ligt de volledige tafellamp in al haar onderdelen op de salontafel. Ik besluit de elektrische bedrading van de lamp volldig te vervangen en kom tot de vaststelling dat de fabriek andermaal materiaal heeft gebruikt dat je onmogelijk kunt losmaken zonder het volledig te vernielen. De doorvoering van de elektrische draad in de voet van de tafellamp is zodanig gekneld bij de fabricage dat het beschermend omhulsel vernield is zodat de mantel van een elektrisch draadje al bloot ligt. Weg met die rotzooi. Bovendien merk ik dat de lampfitting zodanig zuinig is uitgevoerd dat de voet van de lamp er met moeite in past. Je moet de lamp werkelijk volledig erin schroeven totdat hij op z'n diepste punt zit om contact te hebben met de koperen contacten van de fitting. Ik pas de fitting dus een beetje aan. Waar is die lamp ook weer gemaakt ... o, juist, in China. Met alle Chinezen, en blijkbaar ook met den dezen, dus.

Nog een kwartiertje later is de tafellamp volledig gemonteerd met de nieuwe bekabeling en klaar voor de test. En deze keer is het geen Latijn maar Grieks: eureka! De lamp werkt. De lamp prijkt nu weer op haar plaats op de muziekkast. Nu nog enkel de halve gereedschapskist aan materieel naar boven sleuren op zolder. Weer twee verdiepingen omhoog. Maar ja, hijg, hijg, hijg, 't is goed voor de gezondheid.

Een dom schakelaartje vervangen kost dus meer dan een uur werk. Volgende keer doe ik het anders. Ik neem de lamp mee naar de zolder. Dan is het maar een keer goed voor de gezondheid!

Epiloog

Na een paar weken normale werking heeft de lamp opnieuw de geest gegeven. Levensmoe misschien? Ik zal ze maar afvoeren naar haar laatste rustplaats (het containerpark).

<< Ga terug naar de vorige pagina

 

 

Bentein - Debaere © 2019 | Design by Maur Bentein | Powered by GetSimple
contact: m_bentein[at]hotmail[dot]com